10 Ekim: Unutmak Sessiz Kalmaktır
10 Ekim Ankara Garı Katliamı, yalnızca yaşamını yitiren canların değil; barışın, demokrasinin ve birlikte yaşama umudunun hedef alındığı bir gün olarak toplumsal hafızamızda yaşamaya devam ediyor.
10 Ekim Ankara Garı Katliamı, yüreğimizin en derinlerine saplanan kanlı bir bıçak gibi hafızamızda kaldı.
Ortadoğu’da ve dünyanın farklı bölgelerinde din, inanç, ulus ve kimlik farklılıkları üzerinden yaşanan çatışmaların ağır sonuçlarına defalarca tanık olduk.
10 Ekim 2015’te Ankara Garı önünde gerçekleştirilen saldırı ise barış, demokrasi ve özgürlük talebiyle bir araya gelen insanları hedef alan Türkiye yakın tarihinin en ağır terör saldırılarından biri oldu.
O gün Ankara’ya gelen insanlar savaş istemiyordu.
Barış istiyordu.
Demokrasi istiyordu.
Emekçinin sesinin duyulmasını istiyordu.
Farklılıkların çatışma nedeni değil, birlikte yaşamanın bir parçası olabileceği bir gelecek istiyordu.
Ama barışa uzanan eller kana bulandı.
10 Ekim sabahı
Takvimler 10 Ekim 2015’i gösterdiğinde, KESK, DİSK, TMMOB ve Türk Tabipleri Birliği’nin çağrısıyla düzenlenen Emek, Demokrasi ve Barış Mitingi için Türkiye’nin farklı bölgelerinden binlerce insan Ankara’ya gelmişti. Çok sayıda siyasi parti, demokratik kitle örgütü ve sivil toplum kuruluşu da mitinge katılıyordu. static.bianet.org
Buluşma noktası Ankara Garı’nın önüydü.
İnsanlar pankartlarını açıyor, birbirlerini karşılıyor, halaylar çekiyor ve yürüyüşün başlamasını bekliyordu.
Saat 10.04 civarında, kalabalığın içerisinde birkaç saniye arayla iki patlama meydana geldi. bianet.org
O birkaç saniye, yüzlerce ailenin ve Türkiye’nin toplumsal hafızasının geri kalanını değiştirdi.
Saldırıda 103 kişi yaşamını yitirdi, yüzlerce kişi yaralandı. Saldırının IŞİD mensubu iki intihar bombacısı tarafından gerçekleştirildiği yargı süreçlerinde ortaya kondu. Deutsche Welle
Geride yarım kalan hayatlar kaldı.
Anneler…
Babalar…
Çocuklar…
Arkadaşlar…
Yoldaşlar…
Ve bir daha eve dönemeyen canların ardından bırakılan kırmızı karanfiller.
Barışa yapılan saldırı
10 Ekim’i yalnızca rakamlarla anlatmak mümkün değildir.
Çünkü o gün hedef alınan insanlar ortak bir talebin etrafında buluşmuştu:
Barış içinde yaşamak.
Bu nedenle 10 Ekim’de yaşananlar yalnızca saldırının gerçekleştiği meydanda bulunan insanlara yönelik değildi.
Toplumun birlikte yaşama iradesine, demokratik taleplerine ve geleceğe ilişkin ortak umuduna da ağır bir darbe vurdu.
Katliamın üzerinden yıllar geçmesine rağmen hukuki süreç ve kamu görevlilerinin olası ihmallerine ilişkin tartışmalar da sürüyor. 2026 yılında firari sanıkların yargılanması devam ederken, saldırı öncesindeki bazı güvenlik ihmallerine ilişkin soruşturmalarda da yeni kararlar verildi. Deutsche Welle
Bu nedenle 10 Ekim yalnızca geçmişin konusu değildir.
Adalet arayışı devam ettiği sürece bugünün de meselesidir.
Dünyanın ortak yarası
Savaşların, ekonomik çıkar mücadelelerinin, otoriterleşmenin ve toplumsal kutuplaşmanın bedelini çoğu zaman sıradan insanlar ödüyor.
Ortadoğu bunun en ağır örneklerinin yaşandığı coğrafyalardan biri oldu.
Doğal kaynaklar, jeopolitik çıkarlar, devletler arası rekabet ve bölgesel güç mücadeleleri milyonlarca insanın yaşamını etkiledi.
Evler yıkıldı.
İnsanlar yerlerinden edildi.
Doğa tahrip edildi.
Yoksulluk ve güvencesizlik büyüdü.
Fakat hangi siyasi veya ekonomik gerekçeyle açıklanırsa açıklansın, bu mücadelelerin sonunda ortaya çıkan bedel çoğu zaman aynıdır:
İnsan hayatı.
DDP72 olarak meseleyi tam da buradan görüyoruz.
İnsanı merkeze almayan hiçbir siyasal, ekonomik veya toplumsal hesap insanlığın geleceğine gerçek bir çözüm sunamaz.
Hafızamızı neden diri tutmalıyız?
Bir toplumun belleği yalnızca geçmişte ne olduğunu kaydetmez.
Gelecekte neyin tekrar yaşanmaması gerektiğini de hatırlatır.
Bu nedenle 10 Ekim’i hatırlamak yalnızca yılda bir gün çiçek bırakmak değildir.
Hatırlamak;
sormaktır.
Araştırmaktır.
Adalet istemektir.
Yaşananlardan ders çıkarmaktır.
Barışı savunmaktır.
İnsan hayatının her türlü siyasi ve ekonomik hesabın üzerinde olduğunu yeniden söylemektir.
Çünkü unuttuğumuz her acı, yeniden yaşanabilmenin ihtimalini taşır.
Sessiz kalmak…
Bazen sessizlik tarafsızlık değildir.
Bazen sessizlik, haksızlığın karşısında insanın kendi sözünden vazgeçmesidir.
Sessiz kalmak, gelecekte büyüyecek bir ağacın gölgesinden mahrum kalmaktır.
Sessiz kalmak, derelerimizin özgürce akışını izlemeye hasret kalmaktır.
Sessiz kalmak, gökyüzünde süzülen kuşların kanat seslerini bir daha duyamamaktır.
Sessiz kalmak, savaşlarda gencecik insanların toprağa düşmesine göz yummaktır.
Sessiz kalmak, çocukların geleceğinin karanlığa sürüklenmesine seyirci kalmaktır.
Sessiz kalmak, açlığın, yoksulluğun ve sefaletin olağanlaştırılmasına razı olmaktır.
Ve bazen;
sessiz kalmak, 10 Ekim Ankara Garı Katliamı gibi acıların toplumsal hafızadan silinmesine izin vermektir.
Çünkü sessizlik yalnızca konuşmamak değildir.
Bazen yaşanan haksızlıkların üzerinin örtülmesine,
acının görünmezleşmesine
ve yeni acıların doğmasına zemin hazırlar.
10 Ekim’i unutturmayacağız
10 Ekim’de yaşamını yitiren insanların büyük çoğunluğu birbirlerini tanımıyordu.
Farklı şehirlerden geldiler.
Farklı kimliklere, düşüncelere ve yaşam hikâyelerine sahiptiler.
Ama o sabah onları aynı meydanda buluşturan ortak bir umut vardı:
Daha güzel bir dünya mümkündür.
Belki de 10 Ekim’in bize bıraktığı en önemli miras budur.
Katliamın karanlığını değil;
o meydana insanları getiren umudu yaşatmak.
Ölüme karşı yaşamı,
savaşa karşı barışı,
nefrete karşı dayanışmayı,
korkuya karşı özgürlüğü,
unutmaya karşı hafızayı savunmak.
Bizler DDP72 – Dijital Dergi Platformu olarak, 10 Ekim’de yaşamını yitiren canları yalnızca acıyla değil; uğruna o meydana geldikleri değerlerle hatırlıyoruz.
Onları rakamlara dönüştürmeden…
Onları yalnızca tarihin bir satırına hapsetmeden…
İsimleriyle,
hayalleriyle,
yarım kalan yaşamlarıyla
ve geride bıraktıkları umutla hatırlıyoruz.
Unutmadık.
Unutmayacağız.
Unutturmayacağız.
Çünkü barış hâlâ mümkün.
Çünkü birlikte yaşamak hâlâ mümkün.
Çünkü daha adil, daha eşit ve daha insanca bir dünya hâlâ mümkün.
Ve çünkü hafıza, geleceğe karşı taşıdığımız sorumluluktur.
DDP72 – Dijital Dergi Platformu
29.09.2026