ALEVİ ALEVİDİR

Yetmiş iki millete
bir nazarla bak dedik,
her can bir renk,
her renk bir hakikat dedik.

Peki can,
sıra bize gelince
neden daraldı meydan?

Birimiz ocağını söyledi,
birimiz süreğini,
birimiz dilini,
birimiz toprağını…
Sonra aynı ateşin
başında ısınan eller,
birbirine yabancı oldu.

Sen başka söyledin diye
Yol’dan mı düştün?
Ben başka yürüdüm diye
canlığım mı eksildi?

Yol bir, sürek binbir dedik;
binbir süreği söyledik de
bir olan Yol’u
neden unuttuk?

Bize yapılanı
birbirimize yapmayalım canlar,
ötekileştirildik diye ağlayıp
kendi ötekimizi yaratmayalım.
Semahın her dönüşü başka yöne bakar,
yine de aynı meydanda döner;
bağlamanın her teli başka sesle inler,
yine de aynı türküde birleşir.
Birbirimizin diline,
ocağına, süreğine
duvar örmeyelim.

Çünkü cem,
aynı düşünenlerin değil,
rızalıkla aynı meydana duranların yeridir.

Ben senden başka olabilirim,
sen benden başka…
Ama başka olmak,
başkalaşmak değildir.
Aynı olmak zorunda değiliz,
cancana durmak zorundayız.

Birimizin yarası
hepimizin yarası,
birimizin lokması
hepimizin lokması olsun.
Hepimiz birimiz için,
birimiz hepimiz için.

Yetmiş iki millete
bir nazarla bakıyorsak,
önce birbirimizin yüzüne
aynı nazarla bakalım.
Kimse kimsenin Aleviliğini
ölçmesin artık.
Kimse Yol’u
kendi kapısına hapsetmesin.

Bırakalım binbir çiçek
kendi renginde açsın,
ama köklerimiz
aynı toprağın suyunda buluşsun.

Aynı sofrada lokma olalım,
aynı semahta dönelim,
aynı meydanda diri kalalım.
Çünkü ayrılığın sonunda
yalnızlık vardır;
rızalığın sonunda
biz.

Ve söz burada
uzamasın artık:
Alevi Alevidir.
Nokta.
Birbirinden ayrılmaz,
birbirini tamamlayan
bir bütündür.