SÖYLE GARDAŞ
Söyle gardaş, nasıldır köyümün son hâli?
Bahar geldi mi dağlarına köyümün?
Ağaçlar tomurcuk açtı mı,
Çiğdemler oluştu mu?
Oy gardaş, yüreğim yangın yeri,
Bir bilsen yüreğimden geçen
Duygu fırtınasını…
Erken göçtüler bu diyardan;
Benim Hüseyin’im, Sezai’m, Ali’m…
Dayanabildi mi annelerin yüreği
Bu çekilmez acıya?
Kela Hızır dile geldi mi
Annelerin feryadına?
Gençtiler,
Utangaçtılar,
Saygılıydılar,
Koca yürekliydiler;
Benim Hüseyin’im,
Sezaiyir’im,
Ali’m…
Oy gardaş, köyümün hasreti
Yüreğime bir hançer gibi saplandı.
Dönmek istiyorum gardaş,
Şartlandım bir kere.
Söyle gardaş, söyle;
Dönersem bir gün eğer,
Çocukluk günlerim,
Yoklukla iç içe yaşadığım;
Yırtık pantolonum,
Yırtık çorabım,
Kara lastiğim olacak mı?
Çocukluğumda olduğu gibi,
Yine arkadaşlarımla
Köşe bucak koşturacak mıyım,
Hiçbir şeye aldırış etmeden?
Söyle gardaş,
Melek Çeşmesi
Hâlâ genç kızların uğrak yeri mi?
Eskiden olduğu gibi;
Sevdalıların göz göze geldiği,
Birbirlerine sevdalarını ilan ettikleri,
İlk sözlendikleri yerdi Melek Çeşmesi…
Yine öyle cıvıl cıvıl mıdır,
Yoksa öksüz mü kaldı
Melek Çeşmesi?
Söyle gardaş,
Gündüz köyümün ovasında çalışan
Delikanlılar, genç kızlar;
Akşamları köye dönüş yolunda
Yapılan hoş sohbetler,
Hep bir ağızdan söylenen türküler,
Sonrasında içilen yorgunluk çayları…
Bir bilsen nasıl özledim köyümü,
Bir bilsen nasıl
İçin için yandığımı.
Köyümün düğünleri de
Bir başka güzel olurdu eskiden.
Genç kızlar, delikanlılar
Halaya dururlardı;
Rüstem Amca’nın davul zurnası eşliğinde
Coştukça coşuyorlardı.
Rüstem Amca da
Köyümün gençlerini çok sevmişti gardaş.
Ben köyümün taşına,
Toprağına,
Havasına,
Suyuna,
Güzel insanına
Hasret kaldım gardaş.
Söyle gardaş, söyle;
Bu hasret
Bir gün bitecek mi?
-
IRGAT
IRGAT Yoksulluk, fakirlikle birleşiptutmuştu elimizden. Açlıktan sütsüz kalanbir annenin göğsünde emzirdi,öyle büyüttü on kardeşi. Beşini, kahpe bir yoksulluğunçığlığında yitirdik. Alnımıza yazılmış kaderimiz böyleymiş deyip,yoksullukla birleşen fakirliğe şükrettik. Bu topraklardaırgat büyüdük….
-
BEN EN ÇOKTA… / ŞİİR İNSANDIR
BEN EN ÇOKTA… Ben en çok doğayı düşünürüm.Sınıf kavgasında etnik ve kültürelbütün sosyal kavgalardadoğayı çok önemserim. Doğa masumdur.Karşılıksız sunar herşeyi insana.İnsanlar kendi aralarındaki kavgadaen çok doğayı unuturlar.Ayakları altındaki toprağa inciterek…
-
-
Bir Göç Hikâyesi
Bir Göç Hikâyesi: Anadolu’dan Almanya’ya Uzanan 65 Yıllık Yolculuk “Ama o tren yalnızca insan taşımadı. Bir kültürü, bir hafızayı ve Anadolu’nun hikâyesini Avrupa’ya taşıdı.” Anadolu insanının kaderini bir tren değiştirdi……
-
ALEVİ ALEVİDİR (Şiir)
ALEVİ ALEVİDİR Yetmiş iki milletebir nazarla bak dedik,her can bir renk,her renk bir hakikat dedik. Peki can,sıra bize gelinceneden daraldı meydan? Birimiz ocağını söyledi,birimiz süreğini,birimiz dilini,birimiz toprağını…Sonra aynı ateşinbaşında ısınan…
-
Naim Arslan
Söyle gardaş, nasıldır köyümün son hâli?
Bahar geldi mi dağlarına köyümün?
Ağaçlar tomurcuk açtı mı,
Çiğdemler oluştu mu?
